Sylwestrowa kreacja. Gdy zegar wolno odlicza minuty, a szampan w szkło bije perłami, stałam w pierzastej sukni owinięta, z lśniącymi na szyi gwiazdami. Biel aksamitu i złoto cekinów, co każdy mój oddech powtarza, lecz to, co ukryte przed światem, najmocniej Twoją krew rozżarza. Wystarczy ramiączka opadnięcie, by jedwab się zsunął kaskadą, stoję naga w świetle fajerwerków, z pragnieniem i nocną biesiadą. Niech huk wystrzałów zagłuszy tętno, a północ nam szeptem dopowie, że dziś najpiękniejszym kostiumem, jest Twoja dłoń na mojej pośladku połowie. Niech Nowy Rok znajdzie nas w splątaniu, gdzie jedwab i tiul leżą w nieładzie, w szybkim oddechu i każdym drżeniu, z Twoim na moim ciele mokrym śladzie…. 😘